യുദ്ധഭൂമി (കവിത)- തോമസ് കാളാശ്ശേരി ഹ്യുസ്റ്റൺ

യുദ്ധഭൂമി 

പണ്ടൊരു കാൽവരി ഗിരി തന്നിലായ്
ചേതനയറ്റ തൻ പുത്രന്റെ ദേഹം
കൈകളിലേന്തിയൊരാ അമ്മയെപ്പോൽ
ഇന്നിതാ കേഴുന്നോരമ്മയാം ഞാനും

മരവിച്ചൊരെൻ മനസ്സിന് വികാരം
ദുഖമോ, കോപമോ, നൈരാശ്യമോ
എന്തെന്നറിയുവാൻ കഴിയുന്നതില്ല

നിണമാർന്ന  മക്കൾ തൻ പിഞ്ചു ദേഹങ്ങൾ
എന്തു  പിഴച്ചു ഈ ശിക്ഷയേൽക്കാൻ
ചേതനയറ്റൊരെൻ മക്കൾക്ക് പകരം
കൈക്കൊള്ളുമോ നീയെന്നെ ദേവാ

കേൾക്കാം ദൂരെയായി  ഗർജ്ജനങ്ങൾ
ഒപ്പം ഒരായിരം വിലാപങ്ങളും
എന്തിനീ കോലാഹലം ദൈവമേ
ചെയ്യുന്നിതെല്ലാം, നിന്റെ നാമത്തിൽ

അറിയാമെനിക്ക് ഇത് നിൻ ഹിതമല്ലൊരിക്കലും
തമ്മിൽ തല്ലിയും കൊന്നൊടുക്കിയും നമ്മൾ
നേടുന്നതില്ല യാതൊന്നുമീ  ഭൂമിയിൽ
തീർക്കുന്നതില്ലിവിടെ ദൈവരാജ്യം

---   തോമസ് കാളാശ്ശേരി  ഹ്യുസ്റ്റൺ